het regeerakkoord van rob Jetten
Er wordt gedaan alsof een minderheidskabinet iets slechts is. Alsof het land niet besturen kan zodra een coalitie geen meerderheid heeft. Ik zie dat anders.
Een minderheidskabinet heeft overleg en samenwerking nodig. Niet het toneelstuk van overleggen, maar echt politiek bedrijven tijdens een gesprek en luisteren naar de oppositie. Daardoor is ook die ene partij met maar een zetel relevant geworden. Dat is geen chaos, dat is democratie op zijn puurst. We creëren een cultuur waarin elke partij telt, van een grote machthebber tot aan een kleine fractie. Dat is gezonder dan vier jaar lang aanhoren wat er gebeurt, bepaald door een coalitie met een meerderheid.
Maar dan de inhoud.
De verhoging van de defensie-uitgaven is in mijn opinie compleet uit verhouding. Het klopt, de wereld is onrustig. En ja, veiligheid kost geld. Maar we doen nu alsof elke euro richting defensie automatisch alle problemen oplost en we ons moreel goed voelen door Trumps 3,5% norm na te streven. Dat is te makkelijk. Zeker als dat geld komt uit het potje van de zorg.
Je kunt niet aan de ene kant zeggen dat de samenleving kwetsbaar is, en aan de andere kant bezuinigen op de sector die draait om kwetsbare mensen. Dat is geen strategische keuze voor eigen volk, dat is een prioriteit kwestie. En dit is de verkeerde prioriteit die we kiezen.
Het verhoogde eigen risico vind ik minder dramatisch. Een kleine verhoging vind ik niet onredelijk. Als je het niet doet, stijgen de premies verder en betaalt uiteindelijk iedereen meer, ook mensen die nauwelijks zorg gebruiken.. Zorg moet toegankelijk blijven, maar niet vrijblijvend. En dan is een kleine rem in een systeem zoals een licht verhoogd risico helemaal geen slecht idee.
En het asiel,
Hier hoor je al jaren diepe gesprekken en grote uitspraken over, maar in de praktijk verandert er weinig. Gemeenten zitten vol, opvanglocaties blijven noodoplossingen en het volk stemt tegen. De debatten zijn óf moreel kloppend óf met gestrekt been erin. Maar effectief blijken ze niet.
Als je zegt dat we de instroom moeten inperken, moet je ook durven ingrijpen. Als je zegt dat opvang humaan moet zijn, moet je het organiseren. Nu zitten we er compleet tussenin. Dat is geen beleid, dat is uitstel.
Belastingen: belast wat je krijgt, niet wat je verdient
Over belastingen mag het debat ook eerlijker. Ik ben voor erf- en schenkbelasting. Dat is inkomen waar je niet voor hebt gewerkt, het is gekregen vermogen. Daar mag best een deel van belast worden voor de samenleving.
Maar dan moet je ook redelijk blijven: verlaag de belasting op arbeid. Wie werkt, risico neemt en produceert, moet niet het zwaarst worden belast. We straffen nu vaak inzet en belonen inactiviteit in het systeem. Dat klopt niet.
Belast wat je ontvangt en beloon wat je zelf inzet.
Wat mij stoort is niet dat er keuzes worden gemaakt. Politiek ís kiezen. Maar dat er niet gekozen durft te worden, en we blijven hangen in een wanbeleid met tegenstrijdige wetten en morele.
Een minderheidskabinet kan hierin juist een oplossing zijn. Want als je geen vaste meerderheid hebt, moet je uitleggen waarom je miljarden richting defensie schuift terwijl het uit de zorg getrokken wordt. Dan moet je ook concreet laten zien wat er aan asiel wordt gedaan. En dan moet je eerlijk zijn over hoe je belasting heft.
Misschien is dat precies wat dit land nodig heeft: minder macht, meer open debat en meer samenwerking.
Pim Boelen